4 december 2020

Samenzijn in de winter

Nu de dagen korter worden en het licht voor steeds langere perioden wordt verdreven door het donker, lijkt alles wat somberder te zijn dan normaal. Ik geloof daarom dat er zoiets als Kerst bestaat. Het zorgt voor licht in de duisternis. Al weken voordat het daadwerkelijk Kerstmis is, wordt er overal kerstverlichting opgehangen. Nu zult u hier misschien tegenin willen brengen dat we Kerst vieren omdat toen Jezus toevallig is geboren. De werkelijkheid is echter dat we niet precies weten wanneer Jezus is geboren. Op basis van historische bronnen lijkt het 't meest waarschijnlijk dat Jezus Christus in het jaar drie voor Christus is geboren. Klinkt gek als je het zo zegt, maar waarschijnlijk is het wel.

Feest in de winter

Bovendien zie je zodra je naar andere culturen kijkt, dat ze allemaal een of ander traditionele viering ergens in het midden van de winter laten plaatsvinden. In China heeft men bijvoorbeeld Dong Zhi. Dit vindt plaats op de kortste dag van het jaar. De Chinezen vieren dan dat vanaf dat moment de dagen weer langer worden. In Scandinavia doet men hetzelfde, alleen heet het daar St. Lucia's Dag. Ook hier wordt tijdens de kortste dag van het jaar feest gevierd. Er is veel licht en de vrouwen dragen witte jurken om de duisternis te verdrijven. Volgens mij is dat waar alle mensen het meest naar hunkeren tijdens de winter. Het lijkt me daardoor geen toeval dat ook Kerstmis in de donkerste dagen van het jaar plaatsvindt.

Samenzijn met familie

Wat alle winterse feesten in de besproken culturen gemeen hebben, is dat ze draaien om samen te zijn met vrienden en geliefden. Dit is voor mij ook het belangrijkste in de winter. Gedurende het jaar beland ik geregeld in periodes die gedomineerd worden door werk, waardoor ik bijvoorbeeld mijn ouders niet zo vaak zie. Ook ben ik soms kortaf aan de telefoon als mijn moeder belt en ik heb het toevallig druk. Voor mij is de Kerst een moment om mijn familie te apprecieren. En om mezelf voor te nemen dat ik meer tijd voor ze moet nemen. Sinds een paar jaar heb ik deze voornemens vertaald in het initiatief om ieder jaar met de familie naar een vakantiepark te gaan. Ook dit jaar doen we dit weer. De hele familie komt bij elkaar in een vakantiehuisje. We wandelen een week lang door de natuur, voeren gespreken en het belangrijkste: we denken even niet aan werk.